فقر ومرگ دستاورد حضور سربازان دموکراسی در افغانستان

 حال که حضور چندین ساله سربازان آزادی در کشور جز،نا امنی وترویج خشونت وفقر را به همراه نداشته است آیا وقت آن نرسیده است که پرسید انگیزه ای اصلی حضور آنان در کشور چیست؟حاکمیت مجدد جنبش بد نام طالبان که هر روزه بر وخامت اوضاع در کشور می افزایند واینان بیخیال تماشای گر صحنه اند؛می تواند استراتژی جدید سپاه دموکراسی در کشور باشد؟ حضوروماندگاری دایمی وایجاد پایگاههای نظامی همیشگی در کنار مرز های طولانی ایران- بمثابه کانون بحران خاورمیانه،میتواند عامل اصلی این حضور تلقی گردد؟فاکتور دیگری چون :حضور دایمی درسراسر قلمروی امنیتی روسیه، را نیز میتوان جز علت های این توقف  آرام به حساب آورد؟

بهر حال هرجه هدف اصلی ونهایی این لشکر کشی ولنگر انداختن آسوده باشد این حضور بی حاصل   برای ملت ما بهای بس سنگینی را تحمیل کرده است ؛مردم ما در شرایط آغازین حاکمیت عرضه شده از سوی زمامداران شیک پوش ،آرزوی روزی را میکشیدند تا بتوانند با ورود صنعت وتکنولوژی- که غربی ها هر جا قدم بگذارند آن را باخود برای مردم آن سامان به ارمغان میبرند!!!!-منابع عظیم وسرشار طبیعی وخدادادی آنان مورد بهره برداری قرارگرفته ،حد اقل امکانات مادی را برای زندگی توام با فقر خود  داشته باشند.

برای ملتی سر شار از منابع عظیم طبیعی ونیروی کار آماده ومتعهد همراه با آن همه وعد ووعید های  تخصیص اعتبارات بین المللی ؛داشتن کمترین امکانات برای زندگی فقیرانه ،آرزوی بس بزرگ ونا ممکن بحساب نمی آید،اما با یک نگاهی اجمالی به اوضاع آشفته ونا بسامان مردم میتوان به آسانی اذعان کردکه بعد از گذشت چندین سال،  سپاه دموکراسی بجای ثروت وصنعت وتکنولوژی همگام با دست پروردگان خاین شان در مجموعه حاکمیت  کابل ونیزدست آموزان تروریست شان در تشکیلات سیاه طالبان؛شرنگ مرگ وفقر را بکام ملت ما ریخته اند .

هنوز آهنگ جغد شوم جنبش طالبان بر فضای کشورطنین انداز است وهر ازگاهی  خانه ای سیاه پوش دهشت افکنی آنها واربان غربی شان، آنان از زمین بذر مرگ می پاشند و هلیکوپتر های دموکراسی اربان آنها ازهوا؛در این میان فقر وتنگدستی مفرط که نتیجه حضورچندین ساله آنان در افغانستان است سومین عامل مرگ آفرین است که در کنار طبیعت خشن ؛ این روز ها در اکثر نقاط کشور سفره تلخ مرگ را فرا روی مردم ما بخصوص کودکان گسترده است